Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος, την Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2026, προεξήρχε της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας, επί τη εορτή του Γενεσίου της Υπεραγίας Θεοτόκου, στην Ι.Μ. Φιλοκαλίου Δήμου Δυτικής Αχαΐας.
Ο Θεοφιλέστατος στην ομιλία του, μεταξύ άλλων, είπε: «Ευσεβείς μου αδελφοί, η Αγία μας Ορθόδοξος Εκκλησία μας καλεί να εορτάσουμε το Γενέθλιο της Υπεραγίας Θεοτόκου, της Παναγίας μας, της Μητέρας του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και Μητέρας όλων των χριστιανών.
Εορτάζουμε τη γέννηση της Κυρίας Θεοτόκου που θα γίνει η γέφυρα μεταξύ ουρανού και γης, η «Κλίμαξ» που θα φέρει τον Θεό στη γη και θα οδηγήσει τον άνθρωπο προς τον ουρανό.
Η Παναγία μας γεννήθηκε από τον Άγιο Ιωακείμ και την Αγία Άννα, δύο ανθρώπους προχωρημένης ηλικίας, οι οποίοι για πολλά χρόνια έφεραν τον πόνο της ατεκνίας. Δεν σταμάτησαν όμως να προσεύχονται. Δεν απελπίστηκαν. Δεν είπαν: “Ο Θεός μας ξέχασε”.
Ο Θεός δεν ξεχνά τον άνθρωπο που προσεύχεται. Μπορεί εμείς να περιμένουμε και να λέμε: “Γιατί αργεί ο Θεός; Γιατί δεν απαντά στην προσευχή μου; Γιατί επιτρέπει αυτή τη δοκιμασία;” Όμως ο Θεός γνωρίζει τον χρόνο και τον τρόπο.
Ο Άγιος Ιωακείμ και η Αγία Άννα περίμεναν, έκλαψαν, προσευχήθηκαν, πόνεσαν και τελικά αξιώθηκαν να κρατήσουν στην αγκαλιά τους εκείνο το παιδί που έμελλε να γίνει η Μητέρα του Θεού.
Γι’ αυτό, αδελφοί μου, όταν προσευχόμαστε και δεν βλέπουμε αμέσως την απάντηση, ας μην εγκαταλείπουμε την προσευχή. Μπορεί ο Θεός να ετοιμάζει κάτι μεγαλύτερο από αυτό που εμείς ζητάμε. Ο Θεός απαντά στις προσευχές μας άλλοτε με το “ναι”, άλλοτε με το “όχι” και άλλοτε με το “περίμενε”, διότι γνωρίζει τι συμφέρει την ψυχή μας.
Η Παναγία μας είναι το μεγάλο δώρο του Θεού προς την ανθρωπότητα. Εκείνη είπε το μεγάλο “Ναι” στον Θεό. "Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου· γένοιτό μοι κατὰ τὸ ρῆμά σου". Αυτό είναι το μεγαλείο της Παναγίας μας. Εμπιστεύθηκε ολοκληρωτικά τον εαυτό της στον Θεό. Όταν αφήσουμε τη ζωή μας στα χέρια του Θεού, τότε αρχίζει πραγματικά η πνευματική μας ζωή.
Αδελφοί μου, η Υπεραγία Θεοτόκος δεν είναι μακριά από τον πόνο του ανθρώπου. Γνώρισε την προσφυγιά. Γνώρισε την αγωνία. Γνώρισε τη φτώχεια. Προπάντων, γνώρισε τον πόνο του Σταυρού, βλέποντας τον Υιό της επάνω στον Γολγοθά.
Γι’ αυτό και όταν εμείς πονάμε, μπορούμε να προστρέχουμε στην Παναγία μας και να της λέμε: “Παναγία μου, εσύ γνωρίζεις τον πόνο μου. Εσύ γνωρίζεις την αγωνία μου. Εσύ γνωρίζεις τα δάκρυά μου. Μη με εγκαταλείψεις”.
“Παναγία μου, βοήθησέ με να αγαπώ περισσότερο τον Χριστό. Βοήθησέ με να συγχωρώ. Βοήθησέ με να προσεύχομαι. Βοήθησέ με να μην απελπίζομαι. Βοήθησέ με να σηκώνομαι κάθε φορά που πέφτω. Βοήθησέ με να παραμένω κοντά στην Εκκλησία και στα Άγια Μυστήρια”.
Μέσα σε έναν κόσμο γεμάτο φόβο, ανασφάλεια, μοναξιά και απογοήτευση, η Παναγία μάς δείχνει τον δρόμο και τον Χριστό. Με το ένα χέρι μάς αγκαλιάζει και με το άλλο μάς δείχνει τον Υιό της.
Ας γονατίσουμε, λοιπόν, σήμερα μπροστά στην εικόνα της, ζητώντας της μέσα από την καρδιά μας να σκεπάσει τα σπίτια μας, τα παιδιά μας, τα σχολεία μας, τους πονεμένους, τους ασθενείς, τους απανταχού Ορθόδοξους χριστιανούς και εκείνους που βρίσκονται μακριά από τον Θεό, οδηγώντας μας όλους στον Κύριό μας Ιησού Χριστό».
Ο Θεοφιλέστατος μετέφερε στους πιστούς τις πατρικές και εγκάρδιες ευχές του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου για έτη αγιασμένα, ευλογημένα και πάμπολλα.
